"Hermiens Helping Hands" bestaat 10 jaar!!

For the translation in English, please scroll down to the 2th part.

Lieve mensen,

HHH bestaat 10 jaar!!
Facebook stuurde me een leuke herinnering: 10 jaar geleden ben ik begonnen met mijn stichting “Hermiens Helping Hands”. Het grappige is dat ik me dat nog niet had gerealiseerd. Wèl dat we in april, jl, 10 jaar in het buitenland woonachtig waren. Ons plan was om maar voor 1 jaar naar Sri Lanka te vertrekken. Is dus even iets langer geworden.

Mijn buitenland ervaring heeft mij en mijn blik op het leven veranderd; ik heb met eigen ogen gezien wat armoede doet met mensen.

Hoe gezinnen leven in sloppenwijken, hoe kinderen wonen in kindertehuizen zonder liefde van ouders.

Hoe het is voor mensen die moeten overleven zonder ziektekostenverzekering en dus geen beroep kunnen doen op medische zorg omdat ze dit niet kunnen bekostigen.

Hoe mensen leven zonder sociale voorzieningen als er geen werk is, bij ziekte of als een vrouw haar echtgenoot verliest en achterblijft met jonge kinderen.

Wat zijn wij dan geluksvogels in Nederland!! En….helaas, we beseffen het niet eens of anders gezegd, ‘staan er geen seconde bij stil, het is allemaal gewoon’.

Ik merk dat alles maar zo normaal gevonden wordt in Nederland . Met dat ‘alles’ bedoel ik oa zorg voor kinderen met speciale problemen, sociale zekerheid, de medische zorg en de vele kadootjes die kinderen krijgen.
In een artikel van “De Nieuwe Koers” over het veranderende opvoedpatroon van Nederlandse ouders las ik het volgende “Opvoeders behandelen hun kinderen vandaag als prinsjes en prinsesjes, die ze koninklijk voortrijden door een leven dat leuk en succesvol moet zijn”. Als ik in Nederland ben, zie ik dat om me heen.

In hetzelfde artikel staat een uitspraak van Ewald Mackay, die als docent verbonden is aan de PABO van Driestar Hogeschool in Gouda: “we hebben te maken met een infantocratie: het kind staat centraal en de ouders voegen zich naar hen. Er is geen enkele cultuur die dit ooit gedaan heeft”.

In de landen waar wij gewoond hebben is deze zienswijze nog niet doorgedrongen, gelukkig maar. Ik denk dat het niet goed voor kinderen om ze “te pamperen als prinsjes en prinsesjes in IKEA-ballenbakken”.

Lang geleden heb ik de KLOS gevolgd, “Kleuter Leidster Opleidingsschool”. Daar heb ik drie jaar lang gestudeerd over wat belangrijk is voor de opvoeding van kinderen. Ik heb daar veel aan gehad en nog steeds!

Ik ben van mening dat kinderen tegenwoordig behoorlijk verwend worden; hun kasten puilen uit van het speelgoed en dan weten ze nog niet wat ze moeten doen! Als er maar hard genoeg gezeurd wordt, krijgen ze hun zin. Ik heb zo veel andere kinderen ontmoet, wiens leven er echt heel anders uitziet. Dàt heeft invloed op mijn manier van kijken naar de wereld om me heen. Dàt heeft mij veranderd!!

Kinderen die ik heb ontmoet in de vele kindertehuizen waar ik ben geweest, zijn al ontzettend blij met een doos kleurpotloden en een kleurplaat, ongeacht de leeftijd. Ik heb heel wat kleurplaten geprint en kleurpotloden gekocht en mee genomen naar de tehuizen als we weer boodschappen brachten. Zo simpel en wat zijn ze daar blij mee!!

Op scholen voor sloppenwijkkinderen heb ik nooit gehoord tijdens de lunch “DAT LUST IK NIET”. Deze kinderen zijn heel blij met een bordje eten en laten echt niets staan! Ondervoeding is een heel groot probleem voor 42 procent van de kinderen in India. Bij ons zie je steeds meer kinderen met overgewicht.

Oplossingen zijn niet simpel, maar ik denk dat je je als ouders/opvoeders meer bewust zou moeten zijn van de luxe situatie waarin wij met onze kinderen leven. Ik zeg zeker niet dat dat makkelijk is, maar ik pleit voor meer bewustwording! Als je je meer bewust bent van de luxe situatie waarin wij leven, kun je ook bewustere en misschien andere keuzes maken in het belang van je kinderen.

Ik begrijp dat er veel migranten en vluchtelingen graag willen wonen in ons landje. Inmiddels hebben wij in Sri-Lanka, India, Peru en Thailand gewoond en we hebben veel andere landen bezocht. Nergens is de sociale zekerheid beter geregeld dan bij ons in Nederland. Toch wordt er zo veel gemopperd! Helaas wordt er ook misbruik van gemaakt en dat is heel erg jammer, op zijn zachtst gezegd.

Tien jaar wonen in landen waar armoede is, heeft mij en mijn kijk op de wereld om me heen veranderd.

Met heel veel liefde en passie ga ik door met het beschrijven van de situaties die ik tegenkom; armoede raakt mij diep en als ik de kans krijg, wil ik daar graag iets aan doen! Ik ben heel blij met alle mensen die me sponsoren zodat we er samen iets aan kunnen doen. Dat we mensen een helpende hand kunnen reiken die dat zo nodig hebben. Het is natuurlijk maar ‘een druppel op de gloeiende plaat’. Maar je zult maar net onder die druppel zitten!!

In India, Bangalore zijn er twee organisaties die we met HHH kunnen ondersteunen. “Yuvalok”, organisatie voor sloppenwijkkinderen en “proVision Asia”, een organisatie die zich inzet voor kinderen en volwassenen met een beperking.

Zojuist ontving ik het geweldige bericht dat ‘proVision Asia’ een prijs heeft gewonnen. “The NGO Leadership Award” is uitgereikt aan PVA voor de beste NGO in Bangalore. Op de foto ontvangt Muniswamy Srinivas, hij is Client Manager bij “proVision Asia” de Award. Hij heeft overigens als kind polio gehad, zoals zo velen die ik in Bangalore bij ‘proVision Asia’ heb ontmoet. Velen zouden heel graag als kind ingeënt zijn, zoals in Nederland de gewoonte is/was. En het is nog gratis ook!! Dàt heb je in India, helaas niet!!

In Colombo, Sri-Lanka zijn er verschillende organisaties die we met HHH kunnen ondersteunen. Een pre-school voor sloppenwijkkinderen, twee opvanghuizen van het Leger des Heils en een aantal arme gezinnen in en rond Colombo.

Ik wil afsluiten met een uitspraak van Max Lucado:
“Geen mens kan iedereen helpen, maar iedereen kan iemand helpen”.

Help mee en ondersteun “Hermiens Helping Hands”. Iedere gift gaat voor 100% naar het goede doel!

Van sponsoren hoor ik dat ze HHH graag willen sponsoren:
“We vinden het altijd leuk om aan HHH te geven. Prachtig om te zien hoe het direct bij mensen terecht komt”.

“Jouw kleinschalige hulp met een groot effect spreekt me aan”.

Vlak voor we weer naar Bangkok vertrokken, lag er een envelop bij ons in de brievenbus met ongeveer 20 euro aan Thais geld. Een leuke tekst stond er achterop de envelop: “We hadden nog wat over na onze vakantie. Groet, S en J de G”. Het grappige is dat we deze mensen echt niet kennnen! Zij ons wel!! Heel hartelijk bedankt, S en J de G!!!

Lieve groet,
Hermien

Giften super welkom op:
NL46 INGB 0008 9724 68 tnv H.J. Hoogeveen ovv HHH

Ps. Reacties zijn welkom op mijn website en via mijn emailadres: hermien@solcon.nl

Ps. ik ga proberen wat foto's uit 'de oude doos' te plaatsen;-)
-------------------------------------------------------------------------------

Dear readers,
Facebook showed me a nice memory. This month of September it is exactly 10 years ago that I started my foundation HHH or, Hermiens Helping Hands. I never imagined it would become such a splendid way of helping people in need with the help of so many friends and people willing to donate. While we were supposed to go out of the Netherlands to Sri Lanka for a period of one year only, it has become somewhat extended . In the meantime we are living abroad for over 10 years now. Those past 10 years have had a big impact on my life and opened a new window on the world around me.

I have seen the consequences of living in poverty with my own
eyes.

I have seen how complete families are living, or sometimes better say ‘surviving’ in slums.

I have seen and shared many moments with children in orphanages or children homes, all lacking that basic element a child is so deeply longing for, the love of parents.

I have seen and spoke with people with medical needs, sometimes with very serious health problems, who do not have any kind of health insurance and therefore cannot rely on sometimes the most basic medical care because financially, they cannot afford it.

I have seen and spoke with jobless people, sometimes simply because of sickness or a handicap and as such not being able to work and to generate even a minimum income.

I have seen and spoke with women in dire need, staying behind with children as their husband passed away or simply left them.

For us people living in the ‘better part of the world’, The Netherlands for sure, there are things as health insurance and sophisticated medical care within reach for all. And we all take it simply for granted.
Not considering it a blessing, no no, just as a right we are entitled to! Well, after travelling so many years and experiencing the ‘lesser part of the world’, I do consider it a blessing and am very grateful my cradle was where it happened to be some 60+ years ago.

My life and view on the world has seriously changed having seen and experienced all I described above.

Thing is that, being grateful for living in a better part of the world, is not alone sufficient. Almost immediately after arriving in Sri Lanka, our first foreign assignment, I started to seek for opportunities to do something about the troubles I saw older and younger people were facing.

Whether it be in a shelter for pregnant (very) young women being expelled from the society because they became pregnant without being lawfully married (where was the guy??) or elderly people in a home from the Salvation Army, mostly left alone by their family and as such living their last days in utter loneliness.

I have shared all of this with you in my blogs over the last 10 years and I am not done yet.

Also about the numerous orphanages and children homes I have visited over the years. Where I brought the most simple things like crayons and colouring pages. Try that in the Netherlands and most children will turn away and get busy with their I-pad games. But not in the children homes I visited where children were happy with this (as we were ourselves in the very past).

Being pleased with simple toys, so different from what I see back home in the Netherlands where cupboards in children rooms are bulging from toys and still they are grumbling as they still do not have that special toy they WANT.

At the schools for slumkids I never heard, during lunchtime: “I DO NOT LIKE THAT”. These children are very happy with the food on their plate and leftovers are a rare sight!!

Solutions are not simple, but I think that you and me as parents and educators should be more aware of the luxury situation in which we live with our children. We should create more awareness about what is happening behind our doors.

There is this ‘me too’ movement which is already not so much in the picture anymore. There is however a movement which is not clearly visible but definitely existing which is the ‘me’ movement.

It looks as if for many people it is about me and me alone. A culture that brings division between people instead of a much needed cohesion.

But I still like to focus on the people I am able to serve.

In Bangalore I like to support ‘pro VISION ASIA’, organization who are helping disabled people and ‘Yuvalok’, organization for underprivileged children in Bangalore as well.

In Colombo, Sri Lanka, I support a preschool for slumkids, two homes operated bij Salvation Army and furthermore individual poor families on need in and around Colombo.

Max Lucado appeals to me with the saying: “No one can do everything, but everyone can do something”.

I like to thank all the people who are sponsoring “Hermiens Helping Hands”.

For me 10 years living abroad has changed my life!!

With lots of love,
Hermien