Bangkok, Manilla en Nederland

For the English translation, please scroll down.

Lieve lezers,
Een beetje laat maar toch wil ik jullie, lezers van mijn website, graag een Mooi, Gezond en Gezegend Nieuw Jaar wensen.

De kerstactie heb ik af kunnen sluiten met twee mooie giften aan Yuvalok en Nirikshea. Voor Nirikshea, de kleinere school voor sloppenwijkkinderen (ongeveer 200 leerlingen) in Bangalore kunnen we een bedrag overmaken van € 1250 en voor Yuvalok, de organisatie voor ruim 1500 kansarme kinderen, kunnen we € 1750 over maken. Dit verschil komt door de spaaractie van basisschool ‘de Wegwijzer’ uit Harderwijk die € 500 heeft gespaard. Dit is een groot bedrag waar je in India veel meer mee kunt doen dan bij ons in Nederland. Heel graag wil ik jullie, die dit mogelijk gemaakt hebben, heel hartelijk bedanken.

De afgelopen periode is voor mij wel apart geweest. Op 4 december ben ik terug gegaan naar Bangkok, maar na tien dagen samen doorgebracht te hebben, moest Dik voor zijn werk, dat super onvoorspelbaar is, naar de Filippijnen. Soms verandert de planning voor zijn werk twee keer per dag. Dat maakt een planning voor mij ook wel erg lastig.

Dus vanaf 14 december zat ik weer in mijn upje in Bangkok. Dat betekende wel dat ik bij twee kerstvieringen aanwezig kon zijn van Siam Care, een organisatie die zich inzet voor kinderen en gezinnen die getroffen zijn door Hiv-Aids. Hierbij gaat het om kansarme gezinnen die zichzelf niet of moeilijk kunnen redden. Wil je meer weten over Siam Care, ga dan naar de update van 24-09-2015.

Op 19 december kwamen verschillende gezinnen, die ondersteund worden door Siam Care, de kerstviering bijwonen. Het lastige is dat mensen in Thailand slecht Engels spreken, dus ik kon er niets van verstaan omdat er alleen Thais werd gesproken. Natasja en Jan-Peter Kelder, de managers van deze organisatie spreken Thais en dat vind ik echt geweldig, maar is ook noodzakelijk. De Thaise taal heeft 44 medeklinkers, 38 klinkers en 5 verschillende toonsoorten. Heel moeilijk dus om ‘even’ te leren.

Het kerstverhaal werd verteld, we hebben samen kerstliederen gezongen in het Thais en samen met een paar Nederlandse vrijwilligers zongen we het ‘Stille Nacht’. Heel bijzonder eigenlijk als je weet dat 94% van de bevolking Boeddhist is. Na de viering werden er spelletjes gedaan en op deze manier konden de mensen hun kerstpakket bij elkaar sprokkelen. Dit bestond oa uit: tandpasta, tandenborstel, talkpoeder, kleurpotloden, schriften, een grote zak rijst enz. Allemaal noodzakelijke dingen waar de mensen erg blij mee waren. Voor mij is het erg leuk om dan mensen te ontmoeten die ik heb leren kennen tijdens de huisbezoeken.

Een paar dagen later gingen we naar de ‘Bang Kwang’ gevangenis, beter bekend als ‘Bangkok Hilton’. Dit is één van de bekendste gevangenissen ter wereld; als je daar terecht komt, is het echt slecht met je gesteld. De gevangenis is overbevolkt. Alle gevangenen slapen in zeer kleine ruimtes waar ze zich ook moeten wassen en ontlasten. Regelmatig worden er zelfs moorden gepleegd met behulp van gesmokkelde messen en vuurwapens. Gedetineerden kunnen zich alleen wassen in ongezuiverd water waardoor ze heel makkelijk infecties kunnen oplopen.

De afdeling die wij bezochten is de ziekenafdeling van mannen die geïnfecteerd zijn met HIV of al Aids hebben. Deze mannen zijn te ziek om vast te zitten op de gewone afdeling. Voor mij was het de tweede keer dat ik hier kwam. We waren nu met het hele team van Siam Care. Natuurlijk kom je maar niet zo binnen; Natasja had al een en ander aan voorwerk gedaan en ik was blij dat ik toestemming heb gekregen want het is echt een heel bijzondere ervaring.

We werden gefouilleerd en moesten door detectie poortjes. Een aparte gewaarwording! Op de afdeling zaten de mannen al klaar. Sommigen in een rolstoel en/of een infuus. Om de beurt stelden we ons voor en er werd begonnen met een paar simpele spelletjes. Ook hier werd het Kerstevangelie verteld en een vrijwilliger van Siam Care deelde zijn levensverhaal. Deze jonge man (hij is nog geen 30 jr) vertelde dat hij door een hele slechte gezinssituatie in contact kwam met verkeerde vrienden. Via deze vrienden kwam hij met drugs in aanraking tot hij werd opgepakt en in de gevangenis terecht kwam. Hij hoorde van iemand over het Christendom en hij raakte meer en meer geïnteresseerd in de Bijbel. Uiteindelijk is hij tot geloof gekomen in Jezus Christus en vertelt hij zijn ervaringen nu weer aan de gedetineerden. Een aangrijpend verhaal!

Ook hier zongen we weer kerstliederen in het Thais en aan het eind kreeg iedereen een kerst cadeau. Een tasje met allerlei benodigdheden net als bij de kerstviering een paar dagen hiervoor. Na afloop gingen we nog even naar de afdeling waar nog drie mannen op bed lagen, te ziek om naar de viering te komen. Eén man maakte diepe indruk op ons. Hij was echt heel en heel erg ziek, hij zag eruit of hij 90 jaar was, maar hij was nog maar 31. En over 2 maanden zou zijn straf erop zitten……….Dat zal hij wel niet halen……….
Dit zijn toch wel weer heel bijzondere en indringende ervaringen die je niet gauw vergeet!!

Tussen de kerstvieringen in, had ik een afspraak met Margreet om haar en haar gezin te ontmoeten in het Lumpini Park omdat daar een concert gegeven zou worden, natuurlijk in de openlucht. Dat was echt heel leuk. Je kon matjes ‘huren’ zodat je op de grond kon zitten al of niet met een zelf mee genomen picknick mand. Margreet had een picknickmand mee met allerlei Nederlandse lekkernijen zoals gevuld speculaas, studentenhaver, donkerbruin brood met kaas enz. Ook Torung was er; hem heb ik leren kennen bij Siam Care. Ook hij heeft gesmuld van de Nederlandse hapjes onder het genot van mooie muziek. Erg leuk en heel gezellig!

Twee dagen later had ik een date met Dik op het vliegveld van Manilla, de hoofdstad van de Filippijnen. Samen hebben we de kerstdagen doorgebracht in Manilla. In de kerstnacht zijn we naar een kerkdienst geweest, mooi en sfeervol. De meerderheid van de Filippino’s, 83% hangt het Rooms Katholieke geloof aan. Samen met het Christendom bedraagt dit zelfs 94%.

We bezochten het oude stadsdeel van Manilla Intramuros dat werd gebouwd door de Spanjaarden rond 1570 om de Spaanse kolonisten te beschermen. Dit gedeelte ademt echt een Spaans sfeertje.
Zondag hadden we een ontmoeting met Ed en Beth, oude bekenden uit Bangalore. Ed kwam om ons op halen voor een kerk dienst in hun thuis gemeente. Heel byzonder; een heel grote en enthousiaste groep mensen die op allerlei gebied actief is. Heel erg leuk om elkaar na lange tijd weer te ontmoeten. Ik herkende zelfs hun kinderen niet meer. Zij zijn echt Filippino’s, maar ze wonen en werken elders.

Op dit moment is Dik nog steeds aan het werk op de Filippijnen en vlak voor Oud en Nieuw ben ik weer terug gegaan naar Nederland. Op Schiphol stond Djuri met Wanye en Kaylee. Dat was echt super! Nederland is toch altijd HOME en waar kun je dan beter zijn? Extra tijd voor kinderen en kleinkinderen! Voorlopig nog alleen en voor hoe lang? NOBODY knows!!!!

In ieder geval tijd genoeg om nog een power point presentatie te verzorgen op een school, zondagschool of club voor ‘Yuvalok’ de organisatie voor slumkids die onze hulp echt nodig heeft! Stuur even een bericht naar: hermien@solcon.nl

In de eerste week van februari ga ik naar de CNS Louise de Coligny, basisschool in Ede, voor een presentatie over het leven van sloppenwijkkinderen in Bangalore. Natuurlijk heb ik daar zin in!

Help mee: NL46 INGB 0008 9724 68 tnv H.J. Hoogeveen ovv Hermiens Helping Hands (HHH)

For my English speaking friends I will write an summary of this update.
But before I start I would like to know if there is anybody who is reading this? Please, let me know if the English translation is important for you. At the end of the update you have the opportunity to give a reply and of course, I am very curious……….

If you have read my last update then you will remember that I like to save money for the slum children of Bangalore. I am really worried about children who are living in slums, children who have to work, children without loving parents, children who are hungry and children who do not go to school. Children HAVE to go to school and they need good and healthy food to study in a good way! I am a kind of ambassador for underprivileged children!

That is the reason that I like to support organizations like Nirikshea and Yuvalok. Both organizations give the possibility for underprivileged children to go to school and also give their students two mails a day.
I am very happy to tell you that my sponsors gave money for this important goal! All together I can spend for Nirikshea, 1250 euro.
For Yuvalok I am able to spend 1750 euro!! This is because of the savings campaign of primary school “De Wegwijzer” in Harderwijk. This is a lot of money and I really like to thank all my sponsors for this great gift!!

Every now and then, Dik’s job is difficult to plan. Beginning December I went back to Bangkok, but after ten days Dik had to work in the Philippines. During that time I had the possibility to celebrate Christmas with some groups of Siam Care, the organization which is working for underprivileged people who are infected by Hiv-Aids. There was a Christmas party with families from Bangkok and I went to the “Bang Kwang Prison”. It is a harsh prison that handles death row and long-sentence prisoners.

We visited the hospital, where men are in prison with Hiv/Aids infections. We did some games, we song Christmas songs, the birth of Jesus Christ was told and a young man, volunteer of Siam Care, told his testimony. He comes from a bad home situation and met bad friends and at the end the police catched him and he was arrested. In prison he came to know more about Jesus Christ and he converted to Christianity. Now he is telling the Gospel to the prisoners! I really hope that men were touched by his testimony.

We also visited very ill men who were lying down in bed, too ill to visit the celebration. Very shocking to meet a man, who looks 90 years old, but he was only 31 year. He was very ill and the nurse told us that about two months he was free to go out of prison. But this man was dying……….

Most probably, I will stay some more weeks in the Netherlands. In February, Dik will come as well if he has finished his project in the Philippines. I have time to spend with our children and grandchildren and that is GREAT!!

In the meantime, I am looking for primary schools, Sunday schools or associations who like to save money for the slumchildren in Bangalore. Together with my husband Dik, I have made a very special power point presentation for this goal. Please contact me!

With love,
Hermien