"Dedication & Compassion"

Finely I translated my update in English. Please scroll down to the second part.

Hallo lieve lezers,

Dedication” is een heel mooi woord in het Engels voor toewijding. In de afgelopen periode heb ik in Colombo weer verschillende mensen mogen ontmoeten die super toegewijd aan het werk dat ze doen. Nog zo’n mooi woord wat me aanspreekt is “compassion”. Dit betekent mededogen of barmhartigheid. Klinkt een beetje ouderwets maar heeft een heel mooie betekenis.

Ik bezocht Colombo in de 1ste week van november. Daar heb ik verschillende vrouwen ontmoet, die heel toegewijd hun werk doen. Natuurlijk zul je ook mensen ontmoeten in Nederland die toegewijd zijn aan hun werk. Maar de manier verschilt toch echt wel met wat ik zie in Sri-Lanka!

Een paar voorbeelden: Mijn allereerste bezoek was het kindertehuis van ‘Srilankadhara Society’, voor de kenners, in Wellawatte. Ik kom hier al sinds 2008 en sinds die tijd ken ik Chandani en Manike, verzorgsters van op dit moment 13 peuters/kleuters. Chandani werkt hier al 18 jaar en Manike 14 jaar. Zij zorgen voor deze kinderen 7 dagen per week, 24 uur per dag!
Ik kwam onverwacht; het mooie is dan dat ze zich niet kunnen voorbereiden op mijn komst. Het welkom was fantastisch! Chandani wist al dat ik in Colombo was, want sinds kort heeft ze een smartphone. De kids zagen er weer super verzorgd uit. Toen ik dit zei tegen Chandani, vertelde ze dat dit mede komt door de wasmachine die we een aantal jaren geleden hebben gekocht. Ze is zo blij dat ze niet meer met de hand hoeft te wassen! Maar ook in de periode zonder wasmachine zagen de kids er schoon en verzorgd uit!

Ze maakte uitgebreid thee voor me en haalde alles uit de kast: koekjes, cake en bananen. Wat later moest ik toch echt lunchen en ze laadde mijn bord helemaal vol met rijst, kip en groenten. Dezelfde lunch waarvan de kinderen lekker hebben zitten smullen. Ik had een toetje gekocht en het is prachtig om te zien hoe ze hiervan genieten.
Voor een speciale gelegenheid hadden de kids een dansje ingestudeerd en dat lieten ze me zien. Ik hoop dat ik het kan plaatsen op mijn website; dan kun je even meegenieten. Al sinds een paar jaar is er een nieuw bestuur dat zorgt draagt voor voldoende financiën. Dat betekent dat ik de giften van HHH elders voor kan gebruiken.

Ook in het bejaardenhuis van ‘Salvation Army’ zie ik hoe er met toewijding gewerkt wordt door bijvoorbeeld Majoor Rohini. Ook haar ken ik al jaren. Ze vertelde dat ze met ingang van het nieuwe jaar het elderly home gaat verlaten. Ik weet zeker dat de bewoners haar ontzettend zullen missen! Ook zij werkt 24 uur per dag en 7 dagen in de week in dit tehuis. Ze vertelde dat als er iemand uit bed valt, zij in actie komt. Petje af voor deze hardwerkende vrouw! Ook zij woont in het bejaardenhuis en kan dus op elk moment van de dag geroepen worden!

Op haar verzoek hebben we een koelkast gekocht speciaal om medicatie in te bewaren. Daarnaast hebben we voor het komende kerstfeest kerstcadeaus gekocht voor alle bewoners, de staf en hun kinderen. Voor de manlijke bewoners is dit een sarong geworden en voor de dames een nighty, die overdag ook gedragen wordt als homedress. Kosten ongeveer 475 euro!

Nog een voorbeeld van compassion is de verzorgster die al jaren zorgt voor de peutergroep in het ‘Haven and Sunshine Home’ van Salvation Army. Haar naam is Sarojena. Ze werkt er ook al jaren en zorgt op een heel mooie en liefdevolle wijze voor de kids. In maart, toen ik er ook was, heb ik de peuters een liedje geleerd dat door Sarojena werd opgenomen. “Jesus loves all the little children”. Als de kids me nu zien, beginnen ze spontaan dit liedje te zingen! Geweldig en ontroerend!!
Dit zijn echt geweldige voorbeelden van vrouwen die zich helemaal geven voor de ander!! RESPECT!!

Ruwan nam me mee naar een creatieve bijeenkomst van de meiden van het Wattala Home. Ze gingen kerstkaarten maken en plotseling kwam ik daar binnen. We hadden super leuke tijd samen en zondags hebben we het nog even over gedaan in het tehuis in Wattala, waar ook een aantal van de boys waren. Een mooi en bijzonder moment was toen een van de meiden, ze is al 17 jaar, mij in vertrouwen nam over haar toekomst. Te midden van alle anderen hadden we een heel vertrouwelijk gesprek. Dit zijn zulke mooie momenten die ik nooit zal vergeten!

Een andere bijzondere ontmoeting hadden Maureen en ik in Kalutara. Op verzoek van een geadopteerde jonge man, Sarath, geboren in Kalutara en geadopteerd door Nederlandse ouders, gingen we bij zijn familie op bezoek. Via whatsapp had ik onderweg contact met hem. Zo wist hij precies waar we waren. Van Colombo naar Kalutara met de bus en vandaar met een tuc-tuc de rimboe in. Een heel bijzondere ervaring. Onderweg kochten we nog even wat levensmiddelen want de desbetreffende familie heeft het niet breed. Deze familie woont in een niet afgebouwd huis te midden van de rijstvelden. Maureen, zij spreekt Tamils en Singhalees, dus zo konden we een paar vragen stellen op verzoek van Sarath die te maken hebben met zijn afkomst en reden van het afstand doen, door zijn biologische moeder. Of dan de waarheid boven tafel komt, blijft een grote vraag. Helaas!

De terugweg was een groot avontuur. Het is regentijd, het werd al behoorlijk donker en het begon een beetje te regenen. De elektriciteit was al uitgevallen in het huis waar we op bezoek waren en later bleek dit het geval te zijn in de hele regio. Onderweg in de tuc-tuc begon het te plenzen en te onweren en het was pikdonker. In een paar minuten stond de weg blank en liepen de voetgangers tot hun enkels in het water. Best eng als het zo donker is en de weg een rivier lijkt. Voor mensen die Sri-Lanka kennen: auto rijden in het donker, in de regen is echt niet fijn. Mede door de felle lichten van het tegemoetkomende verkeer zie je regelmatig niets. Ik was dit even vergeten………

Onze tuc-tuc driver was echt super! In Kalutara aangekomen, wachtte hij op de bus onder onze paraplu tot de bus eraan kwam. Hij liet ons droog instappen!! We hebben hem een flinke fooi gegeven!

We hebben weer veel geld uit kunnen geven aan de mensen die het zo hard nodig hebben, 114.000 Rupee. Omgerekend 663 euro.
Zoals altijd heb ik ook dit maal geld achter gelaten bij Maureen voor de komende periode. Dit is 175.000 Rupee. Totaal in Rupee: 289.000. Omgerekend samen 1605 euro!!

Heel graag wil ik alle mensen die mee helpen om dit mogelijk te maken, HEEL HARTELIJK BEDANKEN!!!!

In de nacht van donderdag op vrijdag, vorige week ( 16 en 17 november) zijn we naar Lima in Peru gevlogen. We moeten wel even bijkomen want we hebben ongeveer 27 uur in drie verschillende vliegtuigen gezeten!! Eerst naar Dubai, toen naar Sao Paulo in Brazilië, waar we onverwacht, door een vlucht die overbooked was, op het vliegveld hebben geslapen. Gelukkig wel in een hotel!! De volgende dag verder naar Lima, hoofdstad van Peru. Met Bangkok is het tijdsverschil 12 uur, dus jullie begrijpen dat we even ‘van het padje zijn’. Op een gegeven moment heb je geen idee van tijd meer!!

Lieve groet,
Hermien

--------------------------------------------------------

Beloved readers,
Translation "dedication and compassion".

The first week of November I visited Colombo in Sri Lanka. Because of our plans to travel to Peru, I had to go rather unexpected.

With the work of Dik it is very difficult to make any planning; a lot of times we have to deal with unexpected travels because of his work on power stations. This was also the case during the time Dik was working for a Dutch company. That's the reason that I also have to be flexible. Not always easy but.........what to do?

People who know me, know that I lost my heart to Sri Lanka. I love to go to Colombo to meet several nice friends who are all working for different organizations.

Every time, I realise that the people I met the past several years are seriously dedicated to their jobs. They are working with people, elderly as well as children who are very vulnerable and that touches my heart.

My firts visit was the children home of "Srilankadhara Society". Chandani and Manike are working there for many years and let me tell you, that this job is not easy. At the moment there are 13 toddlers in the home and Chandani and Manike are working 7 days a week, 24 hours. They are sleeping with the kids in one big dormitory. A lot of times they have to wake up for one of the children who need care.

The kids look very clean and healthy because these two women take care of the children with all of their heart. Chandani told me that she is still very happy with the washing machine we were able to grant from 'Hermiens Helping Hands', some years ago. She experienced this as a luxury.

At the moment it is not necessary to help this home in a financial way. The board takes care in a very good way for all the financial requirements. That means we can use the gifts of HHH for other organizations or private people who have needs.

Another example of dedication and compassion is Major Rohini from the elderly home of Salvation Army. I know her already a long time and she is very dedicated to her work. She is living in the home and if necessary she wakes up to take care any time it is needed. She is also working 7 days a week and 24 hours, taking responsibility for the elderly people. I really have a lot of respect for people who are working in this way!!!!

The last example is Sarojena. She is working in "Haven and Sunshine Home" from Salvation Army in Colombo. She is taking care of the todlers. The way she is doing this is really GREAT!! She is giving love and attention in a beautiful way! And also 24/7!! Again RESPECT for this woman!!

I met the children of "Foursquare Child Development Centre" in a house in Colombo where they were making Christmas Cards. Ruwan Dharmadasa took me to this meeting whereas the kids did not know that I came to visit them. It was a very nice surprise for them and for me as well.

Sunday we met each other for the second time and also some of the boys were there. I bought some snacks, as like every other teenager they like to munch. Together we had a beautiful time. At some point in time, one of the girls, she is already 17, took Ruwan and me into confidence about her future. Very special and I will never forget this! I feel like a mother for her as I know some of them, also this girl, already more than 9 years.

We were able to give some money to the woman with the diabetic problem to pay her medicines. Very sad to tell that, in the meantime, also her son appeared diabetic and at the moment we were there, he wasn't able to go to work. That means: no salary!! He is the one who is taking care in a financial way for his parents. Very sad and there is no social security!

A very special meeting we had in Kalutera. I know an adopted young man in the Netherlands and he likes to know more about his biological family. So Maureen and I travelled to Kalutera where we took a tuc-tuc and we went into the jungle. It was very beautiful! On the way I had contact with Sarath, the adopted young man, so he knew exactly where we were. We bought a foodparcel for the family because they are poor.

Using WhatsApp, he asked questions in Dutch language to me, I translated them in English to Maureen who finally turned them into Sighala. You never know if there responses bear any truth unfortunately, big question mark!! Very sad for the adopted young man, because for him it is important to know the truth about his background.

For the elderly home we are able to buy a refrigerator for storage of medicines. We also bought Christmas presents for all the elderly people and staff.

We were able to spend 1600 Euro in total for medicines, gifts, refrigerator and other necessities. Part of this amount I left with Maureen who will use it for food parcels for Christmas.

I am so happy with all of you sponsoring me so together we can relief and happiness to so may people, old and young. Especially in this time of year where the Light may shine in their normally dark places.

Last but not least, in the night of 17 november, we took a long flight to Lima, Peru. Time difference is 12 hours and the flighttime was 27 hours (Bangkok-Dubai-São Paulo-Lima). Our first week we faced a huge jetlag. Wow, not nice!!

With lots of love from me,
Hermien