Een lach en een traan.

For the English translation, please scroll down to the second part.

Lieve lezers en donateurs,
Zo bijzonder! Atijd weer als ik in Colombo kom, voel ik me zo thuis!! Sri Lanka is echt mijn 2e thuisland. Djuri, onze geadopteerde zoon uit Sri Lanka, zegt altijd: ‘Ga je weer naar MIJN land!’ Het is imiddels ook mijn land geworden!! Ik heb echt een geweldige band met de mensen van dit land!!

Op maandagmorgen had ik afgesproken met Maureen en ik viel gelijk met de neus in de boter. Een weduwe van 82jr. had Maureen gebeld met een hulpvraag. Deze vrouw was al bij St. Andrews Church, waar we hadden afgesproken. Een intriest verhaal wat ze huilend vertelde. Maureen kent haar al langer en ze is één van de vele clienten die bij de kerk om hulp vraagt. Het gaat echt om basisbehoeften zoals het betalen van de huur van het huisje en voedsel. Ze schaamde zich heel erg dat ze schuld heeft bij de winkel waar ze haar eten koopt. Ze durft er niet meer naar toe te gaan! We hebben haar een klein beetje kunnen helpen ….

Maureen werkt als social worker voor St. Andrews Church, maar helaas komt er de laatste tijd veel te weinig geld binnen om aan de vaste vraag van clienten te voldoen. In het verleden was er 600 euro per maand om uit te delen aan 46 mensen in nood. Dit kan een gezin zijn of een één persoons huishouden. Het is natuurlijk heel erg moeilijk om mensen die om hulp vragen, met lege handen naar huis te sturen. En helaas, gebeurt dat nu!

Met kerst kreeg ik een gift van de Vrije Evangelische Kerk te Dronten. Deze heb ik gegeven aan de penningmeester van de kerk waar Maureen voor werkt. Dit bedrag, €300, komt volledig ten goede aan de armen.

Van een andere donateur kreeg ik 1000 euro!! Een heel groot bedrag waar ik heel dankbaar voor ben! Ook dit bedrag zal gebruikt worden voor de minder bedeelden die een beroep doen op St. Andrews Church. Sponsoren: “Heel hartelijk dank!!!” Dit is echt heel bijzonder!! Heel veel mensen kunnen hiermee geholpen worden!! Dat maakt mij heel gelukkig! Het zijn echt pittige confrontaties, ook voor mij, als je de mensen ontmoet die een beroep doen op financiele hulp van de kerk!!

In de middag zijn we op bezoek gegaan bij een weduwe met 2 kinderen die samen met haar ouders in een slumhuisje woont. De moeder werkt, ze is ook nog hartpatiënt, 5,5 dag per week als schoonmaakster. Ze begint om 7 uur in de ochtend en werkt tot 5 uur ’s middags. Ze verdient 14.000 rupees per maand, omgerekend ongeveer €85. De huur voor het huisje is 3000 rupee. Reken maar uit hoe zwaar het is om te overleven. HHH heeft in november het schoolgeld voor de twee dochters betaald. Ze waren toen al een paar dagen niet naar school geweest, omdat het nog steeds niet betaald was.

De sloppenwijk waar ze wonen, wordt binnenkort afgebroken omdat er ruimte gemaakt moet worden voor luxe appartementen. In juli moeten ze andere woonruimte hebben. Grote zorgen dus voor deze familie!! Waar vinden ze andere, veilige woonruimte als je zo weinig verdient!

De laatste jaren logeerde ik bij Nicolet en Herald, een Nederlandse familie die in Colombo woonde. Op een dag vroeg Anna, hun dochtertje, wat ik toch allemaal deed want ik was altijd weg. Ik vertelde haar van mijn werk voor de minder bedeelden en direct rende ze weg naar haar kamer. Ze kwam terug met 50 rupee, dat moest ik maar gebruiken!! Heel lief!!

Dit 50 rupee biljet heb ik bewaard en gegeven aan de oudste dochter en ik heb hen verteld over de gift van Anna. Het jongste meisje kreeg 50 rupee van mij. Even later deed het oudste meisje mij een eigen gemaakte armand om. Die wilde ze aan mij geven; het was een vriendschapsarmband. Zo lief en ontroerend!! Deze mensen hebben niets en toch willen ze dan ets geven van het weinige dat ze hebben.

De volgende dag begon ik met een wandeling over de boulevard. Het is altijd even genieten om de zee te zien. Ik heb het ook nodig om zo nu en dan even wat afstand te nemen, anders wordt het me teveel. Maar overdag in het zonnetje is het ook heeeeel erg warm.

We bezochten Pushba, de vrouw met suikerziekte. In november hebben we haar ook bezocht. In het General Hospital waar medische zorg gratis is en helaas niet erg goed, wilden ze haar been amputeren. Nu zijn ze al een paar maanden aan het bedelen om iedere maand €125 bij elkaar te krijgen om de noodzakelijke medicijnen te kunnen betalen. Inmiddels is ook bij haar zoon suikerziekte geconstateerd. Gelukkig kan hij nog werken! Haar echtgenoot werkt gelukkig ook, maar zijn gezondheid is erg zwak omdat hij TBC heeft. We hebben haar weer voor een maand geld gegeven om de medicijnen te kunnen kopen. Gelukkig gaat het beter met haar en is er uitzicht op genezing, dus verder zonder medicijnen. Ze kan weer een beetje lopen. In november droeg haar zoon haar naar het toilet omdat ze niet zelfstandig kon lopen. Dat kan ze nu gelukkig zelf!

Deze bezoekjes geven me altijd weer heel trieste gevoelens. Hoe goed hebben wij het dan in Nederland!

Een bezoek aan “Haven and Sunshine Home” is altijd een bezoek met een lach en een traan. In dit tehuis vinden de zwangere, ongehuwde vrouwen een thuis. Als de baby geboren is, wordt hij/zij afgestaan voor adoptie. De verhalen zijn triest. Een van de vrouwen vertelde: ze werkte als schoonmaakster in Saoedi-Arabië en ontmoette een jonge man van haar eigen land die daar ook werkte. Ze kregen een relatie en toen ze zwanger was, vertelde hij haar dat hij al getrouwd was en drie kinderen had. Ze kon het niet geloven en hij nam haar mee naar zijn huis en vertelde zijn vrouw dat zij een collega was. Toen ontmoette ze zijn vrouw en drie kinderen. Groot probleem dus!
Hij zorgde ervoor dat ze een plek kreeg in het tehuis van Salvation Army. Aan het eind van deze maand gaat haar dochtertje naar locale adoptie-ouders. Tot die tijd geven deze vrouwen borstvoeding aan hun baby. Wat zal dat moeilijk zijn als je weet dat je je kindje moet afstaan.

Voor de vrouwen op deze afdeling, er waren er vier, kochten we melkpoeder en thee. Maureen koopt iedere maand voor deze vrouwen extra voedzaam voedsel betaald van HHH donaties.

Bij de peuters blijven we altijd wat langer. Op dit moment zijn er nog maar vier. Als de peuters 5 jaar zijn, gaan ze naar een boys of een girlshome. Wat vreselijk voor deze kinderen om hun veilige en vertrouwde plek te moeten verlaten! Op de foto's kun je zien wat een dikke zoen doet bij deze kids. Ieder kind heeft liefde nodig en als je dan ziet wat het gevolg is van een kus, maakt dat veel bij mij los.....

Er is ook een afdeling voor zwangere meisjes onder de 18 jaar en/of meisjes onder de 18 jaar met een kind. Via de kinderbescherming worden ze hier geplaatst. Voor hun jonge kinderen hebben we een speciaal soort melkpoeder gekocht om rijstepap te kunnen maken. Als deze meisjes 18jr. zijn, gaan hun kinderen meestal naar een kindertehuis omdat ongehuwd en een kindje hebben, nog steeds een grote schande is in Sri Lanka. Wat een ellende!

Inmiddels ben ik weer in Bangkok en kan ik terugkijken op een drukke, vermoeiende, heftige, maar ook mooie week! Met de giften van HHH heb ik weer heel veel kunnen doen! Dank jullie wel!!!

Op mijn volgende update schrijf ik meer over mijn bezoek aan Colombo.

Giften zijn altijd heel erg welkom en ik beloof dat 100% van jullie gift terecht komt op de juiste plaats.

NL46 INGB 0008 9724 68 tnv H.J. Hoogeveen ovv HHH

een warme groet,
Hermien
------------------------------------------------------------------------------------
Beloved readers,

After 8 days Colombo I am back in Bangkok. A workvisit to Colombo is always impressive. Colombo is my second home and if I take a walk, it feels very comfortable for me and I really like to return to Sri Lanka. But, unfortunately, Dik is based in Bangkok, so be it.

I met some tourists enjoying themselves in Sri Lanka, however, most of them have no clue about the problems of the poor and middle class people. On my first day I met a 82 years widow. She told her story with tears in her eyes. She is living together with her son who was addicted, but clean in the meantime. He still cannot find a job since his health is very bad. A lot of time they are going to bed without any food.

My friend Maureen is working as social worker for St. Andrews Church, helping people like this widow. Unfortunately, the last few months people in church do not donate enough money to help them. Very, very sad….

On my previous update I told you about beautiful surprises. Because of these surprises I was able to donate money to the church to give some very needed support. That makes me very happy. All together HHH was able to hand over 1300 euro to people in dire need. Maureen knows these people very well and understands their needs. She visits them at home to see how they are living and asking them to tell their stories, over and again to check if they are telling the truth.

All together there are about 62 people on her list, but unfortunately, last year the church was able to provide for only 19 or 20 families. Very difficult of course.

This time we visited another widow with 2 daughters and bought food items for them. In November HHH was able to pay the schoolfees for the 2 kids. The situation for this family is not very promising. They have to leave the slumhouse where they are living, because all the houses will be demolished to make space for luxury buildings. The mother is a cardiac patient, but she has to work to earn money of course. No social security!!!
She is working as a janitor, starting at 7.00 AM till 5.00 PM. Five and a half day in a week. She is earning 14000 rupee or about 85 euro in a month. The rent of their house is about 20 euro. Now you know how difficult it is to survive. Her parents are taking care for the girls and they are living all in the same, very small slumhouse!

Then we went to Pushba. I wrote about her in my previous update. She was diagnosed diabetes. She went to the General Hospital where the care is free, but also bad together with a long waiting list. The doctor proposed to amputate her leg which is off course the most cheapest type of treatment! How sad! She left the hospital while family and friends try to raise money for medicines to save her leg. These medicines are very expensive, around 125 Euro a month. In November last year, HHH gave money for one month medicines and we repeated the same this time which is a big help. In November last year, the doctor thought that taking these medicines for a period of three months would be sufficient. However, she still requires to take the medicines but things are improving now. She is able to walk a little bit, so she might be needing medicines only for a limited time from now. Very sad to tell that her son got the same diagnosis. Fortunately, he is able to work. Her husband has TBC, so he is also not very strong but he is at work. What a problems and sorrows for this family.

A lot of people do not have a health insurance; it is too expensive!!

‘Salvation Army’ is running ‘The Haven and Sunshine Home’. Truly heartbreaking to meet the women unmarried but pregnant. They have to leave their baby for adoption because not married and pregnant is not possible in Sri Lanka. Your own family will refuse you; the only possibility is to come back to your family without baby. TERRIBLE!!

HHH is giving nutritious food every month for these women and Maureen takes care of that. For the girls under 18 who have a young child we bought special milkpowder.

In a seperate department we met the toddlers. They are so cute. At the moment there were only 4 children, because if they turn 5 years, they have to go another home special for girls or boys. Very difficult for them, of course. It is very nice to spent time with them. But also very sad, if you know that the parents of these kids cannot take care for them.

My opinion is: every child needs a loving father and mother!!!

with love,
Hermien